حافظ سال ها پیش ساحرانه نوشته:

دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود/تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود

چل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت/تدبیرِ ما به دستِ شرابِ دوساله بود

آن نافهٔ مراد که میخواستم ز بخت/در چینِ زلفِ آن بتِ مشکین کُلاله بود

گویا بعد از چهل سال، واقعا نافه ی مرادمون در چین زلف مهسا امینی بود..